«Հայոց լեզու, գրականություն» բնագավառի բաց հավաք

Օրը՝ փետրվարի 21

Վայրը՝ Հյուսիսային դպրոց

Մասնակիցներ՝ Հյուսիսային դպրոցի 2.1 դասարան

Պատասխանատու՝ Սրբուհի Ներսիսյան

Նպատակը՝ Թումանյանական ստեղծագործությունների միջոցով զարգացնել սովորողների բանավոր և գրավոր խոսքը, վերլուծական, քննադատական մտածողությունը, ստեղծագործական երևակայությունը, անկաշկանդ արտահայտվելու կարողությունը։

Սովորողների հետ ընթերցեցինք Ռոդարիի <<Թարս հարցեր>> ստեղծագործությունը։Սովորողները այն շատ հավանեցին և հորինեցին իրենց թարս հարցերով պատմությունը և իհարկե այն նկարեցին paint ծրագրով։

Ներկայացնում է Դանիելյան Եվան

Մարգարիտան մտնում է հյուրասենյակ և տեսնում որ ամեն ինչ թարս է: Բազմոցը,սեղանը,աթոռները և ամեն ինչ կախված են առաստաղից:Նկատում է, որ մայրիկը բազմոցին նստած հեռուստացույց է դիտում , հայրիկը գիրք է կարդում,իսկ կատուն էլ անկյուում իր կերն է ուտում: նա մտածում է ,թե ինչ է կատարվում և մայրիկին հարցնում է. -Մայրիկ , այս ի՞նչ է կատարվում ,ինչու՞ առաստաղն ունի բազմոց և բազմոցն ունի մայրիկ:Մարգարիտան մի պահ լռում է և հասկանում, որ իր հարցերն են էլ թարս: Մայրիկը պատասխանում է. -Մարգարիտա,ամեն ինչ կարգին է , բա առաստաղը չունենա բազմոց, իսկ բազմոցն էլ մայրիկ: Մարգարիտան մոտենում է կատվին, կատուն էլ մլավելու փոխարեն սկսում է հաչալ:Նկատում է, որ հայրիկն էլ գիրքը թարս է բռնել:Հեռուստացույցով կենդանիների հաղորդման ժամանակ էլ կրիան վազում է, շունը մլավում, իսկ մկնիկը մռնչում:Նա սենյակից վախեցած դուրս է գալիս, ուզում է կրկին հյուրասենյակ մտնել ,բայց այդ պահին արթնանում է և հասկանում , որ դա երազ էր, այն էլ թարս երազ:

Ներկայացնում Գագիկ Կարապետյանը

Ներկայացնում է Գեղամ Աբրահամյանը

Լինում է չի լինում, մի տղա է լինում․ այդ  տղան մոտենում էր մարդկանց և թարս հարցեր էր տալիս։ Մարդիկ չէին հասկանում նրա հարցերը։Նա հարցնում էր, թե ինչու՞ սլաքը ժամ ունի, ինչու՞ ոտքը մարդ ունի,ինչու՞ ժպիտը մարդ ունի․ու այդպես էլ այդ հարցերին ոչ ոք չէր կարողանում պատասխանել,որովհետև նրա հարցերը թարս  էին և անհասկանալի։Կյանքում բոլոր հարցերը պետք է տալ խելացի եվ ճիշտ,որ մարդիկ կարողանան համապատասխան պատասխաններ տալ քեզ։

Ներկայացնում է Ալեքսա Շահբազյանը

Մի օր հայրիկս կառուցեց լողավազան,որ տուն ուներ։Այդ օրը տոն էր մեզ համար և մայրիկս պատրաստեց կաղամբ,որ տոլմա ուներ։Ես եկա և հարցրի․-Մայրի՛կ,իսկ կարո՞ղ եմ խմել մուրաբա,որ թեյ ունի ։Բոլոր հյուրերը զարմացած մեզ էին նայում և իրար՝ չհասկանալով,թե մենք ինչ ենք խոսում

Ներկայացնում է Իսպիրյան Անգելինան

Կար չկար մի տղա, որն ամբողջ օրը սրան-նրան ձանձրացնում էր իր հարցերով։ Հարցեր տալը, իհարկե, վատ բան չէ, ընդհակառակը՝ հարցասիրությունը գովելի է, բայց վատն այն էր,որ այդ տղայի հարցերին ոչ ոք չէր կարողանում պատասխանել։ Ասենք, գալիս էր ու հարցնում․ -Ինչու՞դարակները սեղան ունեն։ Մարդիկ զարմանքից  աչքերը չռում էին կամ էլ հենց այնպես պատասխանում․ -Դարակները նրա համար են, որ նրանց մեջ որևէ բան դնեն, օրնակ՝ սպասք, դանակ, պատառաքաղ և այլն։ -Ես գիտեմ՝ ինչի համար են դարակները, բայց ինչու՞ դարակները սեղան ունեն։ Մարդիկ տմբտմբացնում էին գլուխները և հեռանում։ 

Ներկայացնում է Արմեն Բարսեղյանը

Ներկայացնում է Արսեն Հակոբյանը

Լինում է, չի լինում մի տղա է լինմում: Այս տղան ամեն օր իր թարս հարցերով ձանձրացնում է իր մայրիկին և հայրիկին: Օրինակ գալիս է և հարցնում թե ինչու՞ ուտելիքը սառնարան ունի: Հայրիկը կամ մայրիկը բացատրում են, բայց տղան նորից իր հարցերն է տալիս: Այսպես տղան մեծանում էր, մեծանում և աշխարհում ճանաչված է դառնում իր թարս հարցերի շնորհիվ:

Ներկայացնում է Ռոման Մխեյանը

Լինում է չի լինում։ Մի փոքրիկ տղա է լինում:Նա շատ էր սիրում թարա հարցեր տալ, դա նրան շատ էր դուր գալիս։Մի  օր նա հարցրեց իր պապիկին։- Պապիկ ինչու՞ խնձորը ծառ  ունի։ Պապիկ զարմացած պատասխանեց.-Թոռնիկս դու հարցը թարս ես տալիս,  ոչ  թե խնձորը ծառ ունի, այլ ծառն խնձոր ունի, քանի որ խնձորը աճում է ծառի վրա։ Այդ օրվանից տղան սկսեց  հարցերը ճիշտ տալ։

Ներկայացնում է Նենսի Ղարիբյանը

Կար, չկար մի աղջիկ կար, որն ամբողջ օրը մարդկանց ձանձրացնում էր իր խաղերով։ Նա փոքրիկ էր և շատ էր սիրում խաղալ։ Ուղղակի վատն այն էր, որ ոչ ոք չէր կարողանում նրա հետ խաղալ, նրան հասկանալ, քանի որ նա թարս էր խոսում ու թարս հարցեր էր տալիս։ Օրինակ՝ նա ասում էր ինչու՞ գնդակը խաղա աղջկանով, ինչու՞ կոշիկը մարդ ունի կամ ինչու՞ վերնագիր հեքիաթ ունի։ Բոլորը շատ զարմանում էին։ Բայց շուտով աղջիկը մեծացավ, և ամեն ինչ փոխվեց։ Նա սկսեց դպրոց գնալ ու սովորեց շիտակ հարցեր տալ։

Ներկայացնում է Կլարա Թովմասյանը

Կար–չկար մի ինչուիկ աղջիկ կար նա շատ էր հարցեր տալիս։Մի օր, ինչուիկ աղջիկը բոլոր մարդկանց հարցեր էր տալիս թեԻնչու տերևը ծառ ունի կամ կորիզը խնձոր և ոչ ոք չէր կարողանում պատասխանել նրան։Մի օր ինչուիկ աղջիկը հարց տվեց մի ծեր մարդու՝ օրինակ ինչու տանիքը տուն ունի և մարդը պատասխանեց հարցին,որ տանիքը գեղեցիկ լինի։

Ներկայացնում է Էլինա Գևորգյանը

Լինում է չի լինում ,մի աղջիկ է լինում :Նա ոչինչ չի հասկանում: Օրինակ ասում է այս սեղանը ինչու՞ է մեծ :Մարդիկ զարմացան և ասեցին ,որ սեղանը մեծ է որ մի քանի բան դնենք վրան:Մարդիկ տեսան ,որ այդ աղջիկը ոչ մի բան չի հասկանում, դրա համար փախչեցին:

Ներկայացնում է Տիգրան Ներսիսյանը

Կար մի տղա։Նա սիրում էր մարդկանց հարցեր տալ։Օրինակ ինչու բաժակը ջուր ունի ։ Մարդիկ զարմանում էին և բացա տրում, որ բաժակի մեջ ջուր են լցնում ։ Հետո հարցնում էր ինչու լեզուն մարդ ունի։Մարդիկ տարուբերում էին գլուխները և ասում, որ մարդիկ լեզվի օգնությամբ խոսում են։Նա գնաց ,սկսեց ապրել սարի գագաթին։